| |

Rodzaje ubytków słuchu

Słyszenie jest określane jako normalne, jeżeli mieści się w granicach –10dB do 20dB. Osoba normalnie słysząca słyszy wszystkie otaczające ją dźwięki bez dodatkowego wzmocnienia.

Odbiorczy ubytek słuchu może być powodowany dysfunkcją ślimaka lub dróg słuchowych przekazujących impulsy elektryczne do mózgu i często bywa wrodzony. Odbiorcza utrata słuchu może występować w stopieniu łagodnym do głębokiego i może mieć wpływ na wszystkie lub tylko niektóre zakresy częstotliwości. Na przykład, można nie słyszeć dźwięków wysokotonowych, podczas gdy niskie tony słyszane są normalnie.

Przewodzeniowy ubytek słuchu

W przypadku przewodzeniowego niedosłuchu ucho wewnętrzne funkcjonuje normalnie, lecz zaburzona zostaje praca ucha zewnętrznego i środkowego, przez co utrudnione jest dotarcie dźwięku do ucha wewnętrznego. Przewodzeniowe ubytki słuchu są stopnia lekkiego do średniego, zwykle są okresowe i można je wyleczyć. Przewodowej utraty słuchu możemy doświadczyć po prostu zatykając uszy palcami. Dźwięki docierające z zewnątrz są cichsze, a nasz własny głos brzmi głośniej niż zazwyczaj. Oto typowe przyczyny powstawania przewodzeniowego ubytku słuchu:

• Woskowina (cerumen)
  Zbity wosk zalegający w przewodzie ucha działa jak zatyczka blokująca dostęp dźwięku do błony bębenkowej. Nadmierną woszczynę można rozmiękczyć specjalnymi kroplami i wypłukać. Może ją też wypłukać lekarz lub inna wykwalifikowana osoba. Do usuwania wosku nigdy nie należy używać pałeczek do czyszczenia uszu, ponieważ wpychają one tylko wosk głębiej do przewodu kanału słuchowego lub mogą przebić błonę bębenkową jeżeli wsadzimy je zbyt głęboko.
• Obce ciała
  Małe przedmioty wsadzone do ucha, takie jak koraliki lub jedzenie mogą blokować dostęp dźwięku lub przebić błonę bębenkową.
• Ucho pływaka
  Bolesna infekcja bakteryjna, która może spowodować spuchnięcie przewodu ucha aż do zamknięcia jego światła, powoduje tymczasową utratę słuchu. Zdarza się to, jeżeli po kąpieli lub pływaniu nie wytrzemy dokładnie uszu.
• Otitis media (zapalenie ucha środkowego)
  Jest to najczęstsza przyczyna przewodowego ubytku słuchu u dzieci. Otitis media to ogólny termin odnoszący się do wielu schorzeń ucha środkowego. Ponad 85% dzieci przechodzi w dzieciństwie co najmniej jedną infekcję ucha. Infekcje ucha są drugą w kolejności, po ogólnej kontroli stanu zdrowia dziecka, przyczyną wizyt u pediatry. Istnieją różne odmiany otitis media. Najczęstszym czynnikiem są infekcje migdałków, które zatrzymują na sobie bakterie i blokują trąbkę Eustachiusza, która łączy ucho środkowe z częścią nosową gardła. Infekcje ucha mogą też wynikać z infekcji górnych dróg oddechowych lub przebywania wśród osób palących. Dwie najczęściej występujące odmiany otitis media to ostre zapalenie ucha środkowego i wysiękowe zapalenie ucha.

• Ostre zapalenie ucha środkowego (AOM)
  Ból ucha, gorączka, niepokój i częściowa utrata słuchu to typowe objawy ostrego zapalenia ucha środkowego (zapalenia ropnego). Ten rodzaj infekcji goi się sam lub może być leczony antybiotykami.
  W niektórych przypadkach, ostre zapalenie ucha może być przyczyną pęknięcia błony bębenkowej, powodując wyciekanie płynu z ucha. Stan taki pozostawiony bez leczenia może doprowadzić do poważniejszych schorzeń ucha środkowego lub wewnętrznego.
• Wysiękowe zapalenie ucha środkowego (OME)
  Często następuje po ostrym zapaleniu ucha. Powodowane jest zaleganiem płynu w uchu środkowym, co utrudnia drgania błony bębenkowej i ruch kostek słuchowych. Schorzenie to może spowodować ubytek słuchu od lekkiego do średniego. U bardzo małych dzieci, taka utrata słuchu może być przyczyną zaburzeń rozwoju mowy.
  Leczenie wysiękowego zapalenia ucha środkowego jest trudne. Czasami infekcja goi się sama lub z pomocą antybiotyków, bądź przez nacięcie błony bębenkowej w celu odsączenia płynu. Niekiedy wymienione tu konwencjonalne środki nie pomagają. Jeżeli infekcja nie ustępuje i utrzymuje się utrata słuchu, do ucha wprowadza się wentylujące lub wyrównujące ciśnienie dreny i umieszcza w błonie bębenkowej w celu odsączenia płynu. Dreny te pozostawia się w uchu na kilka miesięcy, a nawet lat. Zastosowanie drenów może spowodować przywrócenie słuchu, zapobiec ciągłemu gromadzeniu się płynu, zmniejszyć częstotliwość infekcji i zapobiec innym poważnym komplikacjom.

• uraz akustyczny
• przebywanie przez dłuższe okresy w nadmiernym hałasie
• brak tlenu przy porodzie
• infekcja wirusowa
• wady genetyczne ciężkie efekty uboczne leczenia.

Stromy ubytek słuchu jest często wynikiem utraty części zarówno zewnętrznych, jak i wewnętrznych komórek słuchowych ślimaka. Skutkiem jest znacząca utrata słyszenia wysokich tonów.

Jeżeli doświadczyłeś urazu akustycznego lub byłeś narażony na nadmierny hałas przez dłuższy czas, możesz być dotknięty ubytkiem spowodowanym hałasem. Wiąże się to z utratą możliwości słyszenia części wysokotonowych dźwięków, a przede wszystkim utratą czułości słyszenia w zakresie dużych częstotliwości, utrudniającą słyszenie w sytuacjach z głośnym hałasem w tle.

Stopniowa utrata rzęsek komórek słuchowych w uchu wewnętrznym może prowadzić do znacznego ubytku słuchu. Może to dotyczyć wszystkich częstotliwości, lecz najczęściej jest to utrata słyszenia wysokich tonów skutkująca trudnościami w rozumieniu mowy.